Mag.Box

Η Ρωμαϊκή Άνοιξη της Κυρίας Στόουν Η Ρωμαϊκή Άνοιξη της κυρίας Στόουν Vivien Leigh Lotte Lenya Warren Beaty Η Ρωμαϊκή Άνοιξη της κυρίας Στόουν The Roman Spring of Mrs Stone Παιχνίδια στην Αιώνια Πόλη : Στην αιώνια πόλη της ανεμελιάς και των διασκεδάσεων, των οίκων μόδας, των μικρών καφέ και των ακριβών εστιατορίων, της "Dolce vita" (Κοσμική /γλυκειά ζωή) του "Dolce far niente" (Ωραίο να μη κάνεις τίποτε), ο κόσμος του χρήματος έρχεται αντιμέτωπος με τον κόσμο της τυχοδιωκτικής ένδειας μέσω ενός παράταιρου δεσμού μιας πλούσιας αστής κι ενός παρασιτικού στον κόσμο αυτό τυχοδιώκτη. 📚 Writers in movies - εικόνες Το αριστούργημα του Tennessee Williams , αριστοτεχνικά παιγμένο από τους Vivien Leigh και Warren Beatty (Karen Stone, Paolo di Leo) - με θέμα παρεμφερές του άλλου μεγάλου έργου του Αμερικανού δραματουργού —του "Λεωφορείο ο Πόθος" (A street-car named Desire), "Λυσσασμένη Γάτα" (Cat on a hot tin roof), βραβευμένου με το βραβείο Pulitzer...

Μέρες Εξορίας Ανεμοδαρμένος Φάρος 1948, Κοντοπούλι Λήμνου (Νήσος Β. Αιγαίου στο Θρακικό πέλαγος) - Ημερολόγιο εξορίας 1, 2 Το άλλο πρωί, όπως συνήθιζε, κάθισε στο πεζούλι του φάρου. Κοίταξε τo πέλαγο. Μια στιγμή του φάνηκε πως η θάλασσα αυλακωνόταν, κανένα μίλι μακριά, σα να περνούσαν δελφίνια και παίζαν. Πολλές φορές έβλεπε στ' ανοιχτά να περνούν δελφίνια. Τα παρακολουθούσε να γράφουν τις αργές κινήσεις τους όξω απ΄ το νερό, πάλι να πέφτουν. Οι γλάροι Το νησάκι που βρίσκεται στα βορινά της Λέσβου, ανάμεσα Πέτρα και Μόλυβο, είναι γυμνό και έρημο. Δεν έχει όνομα, κι οι ψαράδες που δουλεύουν σ' εκείνες τις θάλασσες το λένε απλά έτσι: «Το νησί». Δεν έχει μήτε ένα δέντρο, εξόν από θάμνους. Τρία μίλια μακριά, τα βουνά της Λέσβου συνθέτουν μία ήρεμη αρμονία από γραμμή, από κίνηση και χρώμα. Πλάι σ' αυτή τη σπατάλη, το γυμνό νησί με την αυστηρή γραμμή του φαίνεται ακόμα πιο έρημο. Σα να το είχε ξεχάσει ο Θεός όταν έχτιζε τις στεριές κι έκανε τις θάλασσες στις εφτά πρώτες μέ...

Xελιδόνια Aχ! το θεόρατο βουνό γιατί δεν χαμηλώνει; Χριστέ, μου αν ήταν βολετό να δώσω μια και να διαβώ σαν ένα χελιδόνι! Ωραία της άνοιξης πουλιά για πέρα μισεμένα, δανείσατέ μου τα φτερά, και νέα λαλήματα γλυκά θα μάθετε από μένα. Τι λέω! Τερπνότατη φωνή σας έδωκεν η φύση, και με τα μάγια της αυτή θα'χη τη χάρη κάθε αυγή το φως μου να ξυπνήση. Εγώ -και ας πλέκω τεχνικά του τραγουδιού το στίχο- πέρα, σε τούτη την ερμιά, ξυπνάω τριγύρω μοναχά της λαγκαδιάς τον ήχο. Ποίημα 19ος Αιών (κατά Γ. Βαλέτα: 1850) — πηγή Αρχική Πηγή Εικόνας

Η Τράπεζα - Πως η Goldman Sachs διευθύνει τον κόσμο 8/12/'11 —Παιχνίδια αναλυτών με την Ελλάδα: Ο συγγραφέας της "Τράπεζας", Μαρκ Ρος περιγράφει πως οι οίκοι αξιολόγησης χτύπησαν τη χώρα μας "Ο Καπιταλισμός εκτός νόμου. Η οικονομία στο παρασκήνιο". Ο τίτλος ανήκει στο νέο βιβλίο του Γάλλου δημοσιογράφου, ερευνητή και συγγραφέα Μαρκ Ρος, δημιουργού του έργου "Η Τράπεζα: Πως η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο" - (Βραβείο βιβλίου Οικονομικής Ανάλυσης για το έτος 2010). Ο Καπιταλισμός εκτός νόμου Στο νέο του εγχείρημα ("O καπιταλισμός εκτός νόμου"), που κυκλοφορεί στις 14 Νοεμβρίου 2011 και το οποίο εξασφάλισε κατ' αποκλειστικότητα η Real Money, προσπαθεί να μπει στα άδυτα του "σκιώδους καπιταλισμού" αναδεικνύοντας τα εξής θέματα: Η διαδρομή μέχρι την πτώση της Lehman Brothers, η ενδιάμεση βόμβα της BP στον Κόλπο του Μεξικού, ο "σκοτεινός" ρόλος των οίκων αξιολόγησης Standard and Poors και Fitch στη συνεχή ε...

Νικόλαος Κογεβίνας - Κέρκυρα ΣΙΡΟΚΟ - ΛΕΒΑΝΤΕ Πράγματα που αλλάξαν τη μορφή μας βαθύτερα απ' τη σκέψη και περισσότερο δικά μας όπως το αίμα και περισσότερο— βυθίσανε στην κάψα του μεσημεριού πίσω από τα κατάρτια. Μέσα στις αλυσίδες και στις προσταγές κανείς δε θυμάται Οι άλλες μέρες οι άλλες νύχτες σώματα, πόνος και ηδονή η πίκρα της ανθρώπινης γύμνιας κομματιασμένη πιο χαμηλή κι από τις πιπεριές σε σκονισμένους δρόμους και τόσες γοητείες και τόσα σύμβολα στο τελευταίο κλωνάρι· στον ίσκιο του μεγάλου καραβιού ίσκιος η μνήμη. Τα χέρια που μας άγγιξαν δε μας ανήκουν, μόνο βαθύτερα, όταν σκοτεινιάζουν τα τριαντάφυλλα ένας ρυθμός στον ίσκιο του βουνού, τριζόνια— νοτίζει τη σιωπή μας μες στη νύχτα γυρεύοντας τον ύπνο του πελάγου γλιστρώντας προς τον ύπνο του πελάγου. Στον ίσκιο του μεγάλου καραβιού την ώρα που σφύριξε ο εργάτης άφησα τη στοργή στους αργυραμοιβούς. Πήλιο, 19 Αυγούστου 1935 Τετράδιο Γυμνασμάτων (1928 - 1937) (Τούτο το σώμα) “Σιρόκο 7 Λε...

Οι φόβοι του φθινοπώρου, σύντροφε ταράζουν τα δειλινά μας: δάχτυλα κρύα, αγγίγματα ίσκιων, φυσήματα— όλα ασώματα και τόσο απότομα. Υπάρχει γέννα -παντού κυκλάμινα και κοχλικά απρόσκλητα και βιαστικά, τι να γυρεύουν;- γέννα υπάρχει μα κι ένας θάνατος θα 'λεγες σχεδόν θελκτικός μες τα χρυσάφια και τόσα μπρούτζινα σταλάγματα κι ερμίνες και πορφύρες στο σούρουπο σε φύλλα, σε νερά, σε σύννεφα... Ανασαμοί μιας χλιδής φευγαλέας. Είναι κι οι φόβοι που μουδιάζουν τα πρωινά μας. Ανασαλεύουν άκεφα στα φυλλοκάρδια σα μεταξοσκώληκες όλο αναμασώντας ένα άγνωστο που όλο και δεν έρχεται. Ανησυχίες πιο χοντρές της εποχής ταράζουν και τα μεσημέρια μας: μια αλλαγή, μια αλλαγή ενός άξονα τόσο ελάχιστη στο σύμπαν μια αλλαγή τόσο εύκολη κι απλή στην ισοζυγία των  ουράνιων πληρωμών όσο κι επί της γης τα σεραφικά ωσαννά των συνταξιούχων και μισθωτών καθώς τα εισοδήματα αυξαίνουν κι οι κατάπληκτοι άνθρωποι φτωχαίνουν κι ας κολλά η γλώσσα στον ουρανίσκο κι ας τρώνε από σκουρι...

Ο ύπνος είναι βαρύς τα πρωινά του Δεκέμβρη μαύρος σαν τα νερά του Αχέροντα, χωρις όνειρα, χωρίς μνήμη, κι ούτε ένα φυλλαράκι δάφνη. Ο ξύπνιος χαρακώνει τη λησμονιά σαν το μαστιγωμένο δέρμα κι η παραστρατημένη ψυχή αναδύεται κρατώντας συντρίμμια από χθόνιες ζωγραφιές, ορχηστρίς μ' ανώφελες καστανιέτες, με πόδια που τρεκλίζουν μωλωπισμένες φτέρνες απ' τη βαριά ποδοβολή στην καταποντισμένη σύναξη εκεί πέρα. O ύπνος είναι βαρύς τα πρωινά του Δεκέμβρη. Κι ο ένας Δεκέμβρης χειρότερος απ' τον άλλο. Τον ένα χρόνο η Πάργα, τον άλλο οι Συρακούσες κόκαλα των προγόνων ξεχασμένα, λατομεία γεμάτα ανθρώπους σακατεμένους, χωρίς πνοή και το αίμα μοιρασμένο σαν τα παιδιά του Οιδίποδα και τα παιδιά του Οιδίποδα νεκρά. Aδειανοί δρόμοι, βλογιοκομμένα πρόσωπα σπιτιών εικονολάτρες και εικονομάχοι σφάζονταν όλη νύχτα. Παραθυρόφυλλα μανταλωμένα. Στην κάμαρα το λίγο φως χάνεται στις γωνιές σαν το τυφλό περιστέρι... Σημείωση: Ο E΄ τόμος των ημερολογίων του Γεωργ...