Mag.Box

Δυο αντίθετοι κόσμοι Ύδρα - Παναγιώτης Τέτσης ↬ κι άλλος ένας "του παραπαίοντος" Την επαύριο της Eurovision 2025 Αν το δεις καθαρά υπάρχουν δύο κόσμοι: του παρατηρούμενου έξω κόσμου και του παρατηρητή. Ανάμεσα η συνείδηση του όντος που παραπαίει ανάμεσα τους, πότε γαντζωμένη στο πραγματικό - αδυνατώντας και να το καταλάβει, άλλοτε στο φανταστικό - αδυνατώντας να το καταλάβει το ίδιο. Αυτή η παλινδρόμηση, σαν ένα εκκρεμές να μετρά τις ώρες, μια μπρος μια πίσω, δημιουργεί την πνευματική αστάθεια, την αμφιβολία, τη θλίψη για το ακατανόητο που δεν μπορεί να γίνει κατανοητό. Ο κόσμος της φαντασίας απέναντι στον κόσμο της πραγματικότητας κι ανάμεσα ένα αγωνιώδες πισωγύρισμα από τη μια μεριά στον παρόντα χρόνο, την άλλη προς τον παρελθόντα, έτσι που όλα γίνονται ανάκατα θραύσματα διάσπαρτων ιδεών που κάποτε κατείχαν αυτοκρατορική θέση στο θρόνο του νου. ↫ Ὁ πίνακας εἶναι τοῦ Π. Τέτση, “Βράχια της Ύδρας”, 2011-14, Λάδι σε μουσαμά (epopteia.gr) Eurovision Song Contest: Austria, ...

Nulle part terre promise Προσφυγικό ζήτημα ένα πρόβλημα χωρίς λύση: Από το 2008 έως σήμερα το πρόβλημα έχει μεγαλώσει με αναπάντεχες επιπτώσεις για τις κατά τόπους ευρωπαϊκές χώρες φιλοξενίας Τίτλος: Nowhere Promised Land   (Πουθενά γη της επαγγελίας) Σκηνοθεσία: Emmanuel Finkiel Σενάριο: Emmanuel Finkiel, Maurizio Lozi Παίζουν: Elsa Amiel (φοιτήτρια), Nicolas Wanczycki (στέλεχος), Haci Aslan (Κούρδος πατέρας) Έτος: 2008 Είδος: Δραματική Διάρκεια: 94΄ Τιμητικές διακρίσεις: Βραβείο Jean Vigo 👀 φεστιβάλ Λοκάρνο Η ταινία του Emmanuel Finkiel καταπιάνεται με το προσφυγικό ζήτημα: ένα γκρουπ Κούρδων μεταναστών θέλει να πάει στην Αγγλία. Μια μαθήτρια ταξιδεύει μέσω του προγράμματος Europa και βιντεοσκοπεί τους περιπλανώμενους ανθρώπους. Ένα διευθυντικό στέλεχος εργοστασίου στην Ουγγαρία, συντάσσεται με τους απολυμένους εκεί. Ένα γκρουπ Κούρδων μεταναστών - ανάμεσα τους ένας πατέρας με το γιο του, προσπαθούν να πάνε στην Αγγλία κρυμμένοι μέσα ...