Mag.Box

"Παλιέ μου φίλε τι γυρεύεις; χρόνια ξενιτεμένος ήρθες με εικόνες που έχεις αναθρέψει κάτω από ξένους ουρανούς μακριά απ' τον τόπο το δικό σου." " Γυρεύω τον παλιό μου κήπο τα δέντρα μου έρχουνται ως τη μέση κι' οι λόφοι μοιάζουν με πεζούλια κι όμως σαν είμουνα παιδί έπαιζα πάνω στο χορτάρι κάτω από τους μεγάλους ίσκιους κι έτρεχα πάνω σε πλαγιές ώρα πολλή λαχανιασμένος. " "Παλιέ μου φίλε ξεκουράσου σιγά σιγά θα συνηθίσεις θ' ανηφορίσουμε μαζί στα γνώριμά σου μονοπάτια θα ξαποστάσουμε μαζί κάτω απ' το θόλο των πλατάνων σιγά σιγά θα 'ρθούν κοντά σου το περιβόλι κι οι πλαγιές σου". " Γυρεύω το παλιό μου σπίτι με τ' αψηλά τα παραθύρια σκοτεινιασμένα απ' τον κισσό γυρεύω την αρχαία κολόνα που κοίταζε ο θαλασσινός. Πως θες να μπώ σ' αυτή τη στάνη; οι στέγες μου έρχουνται ως τους ώμους κι όσο μακριά και να κοιτάξω βλέπω γονατιστούς ανθρώπους λες κάνουνε την προσευχή τους ". ( 1940 ) συνέ...

Ψηφιδωτό Αυλής Κερκυρα Λιμανι Στροφή πήραμε μικρή δίπλα απ' το καταπράσινο νησί Χιλιάδες πεύκα νεοσσοί χωμάτινο δρομάκι σ' ένα παλιό οίκημα οδηγεί — κυνηγετικό ίσως του χθες περίπτερο. Αργά αργά η πόλη ξεπροβάλλει με τα ενετικά της κτίρια: Τόνοι του ροζ και της ώχρας καμπαναριά με κόκκινες κορφές Το απόκρημνο βουνό στο φως των ηλιαχτίδων χάνει την αγριάδα του Όλα γλιστρούν αθόρυβα μες τη σιωπή της θάλασσας σαν σε ταινία που αρχίζει. Ξενοδοχείο το "ΙΟΝΙΟ", "ΑΤΛΑΝΤΙΣ", μια επιγραφή: ΟΥΖΟ "ΤΣΑΝΤΑΛΗ" και δυο πολεμικά αραγμένα. Μπλέκει το Σήμερα στο Χθες κ' εμεις μεσ' την εικόνα παρακολουθούμε το τοπίο — Επισκέπτες, απ' το πέλαγος του εαυτού μας φερμένοι Μαγικό Κουτί :..Κέρκυρα - Λιμάνι..:

Το σπίτι της Εριφύλης — διπλανό με της κόρης της της Άννας, βρισκόταν προς στο τέλος του ανηφορικού καλντεριμιού που ονομαζόταν Ντερές όπως άλλωστε και όλη η περιοχή που εκτεινόταν στη πλαγιά αυτής της χαμηλής παρυφής της Ροδόπης που διέσχιζε ο Κόσυνθος, παραπόταμος του Νέστου. Ήταν ένα παραδοσιακό, πανέμορφο σπίτι με κεραμίδια και χοντρά ξύλινα καφετιά πατζούρια. Εκεί, πίσω απ' τη ξύλινη πόρτα με το ρόπτρο και το κατάφορτο λουλούδια— γλυσίνες, αγιοκλήματα γιασεμιά κεραμιδένιο στέγαστρο, έμενε η Εριφύλη, με το γιό της τον Πρόδρομο και τη γυναίκα του, τη Σταματινή— οι τρεις τους, από τότε που είχε πεθάνει ο Δημήτρης Σιγαλός... περισσότερα

Μαγικό Κουτί :..Σεφέρης Γιώργος - Μέρες του '45-'51 - Canzone..: "CANZONE" - Προύσα Μικράς Ασίας - 1949 Μορφή των βυθισμένων Αγιασμάτων μάνα της άγνοιας και της σοφίας μάνα της μάχης και της ειρήνης χώρα των ζωντανών, κοντά σε βρύσες τραγουδιστές όπου λυθήκαν τα νερά κοντά στον ήχο του αργαλειού, κι όπου το χιόνι δεν τελειώνει κι όταν θλιβόμαστε κι όταν χαιρόμαστε για τα σπουδαία και για την κολοκύθα,* βοήθησέ μας. Πάνω απ' τη φωτεινή κατήφεια της ερήμου κι ανάμεσα στα έθνη που μας αγαπούν ή μας εχτρεύονται ή μας παραγνωρίζουν σε πολιτείες που στράγγισαν μες στα ωραία τειχιά τους κάτω στους κάμπους των πολεμίων, στάσου κοντά μας. Κι ανάμεσα στ' αδέρφια μας που κλώθουν στις φλέβες τους το δίκλωνο το αίμα στον άγριο φόβο της αγάπης στην τρυφερότητα του μίσους στην κατηφόρα του σκοταδιού, βοήθησέ μας. Γ. Σεφέρης, Προύσα Μ. Ασίας Ταξίδι, 1949 Απρίλιος Ο Σεφέρης ταξίδεψε ως τα βάθη της Μικράς Ασίας με αρχικό προορισμό την επίσκεψη στο...

Αιχμαλωσια της Σιωπης Απ' άκρη σ' άκρη ουρανού και θάλασσας μελίσσι ξεχύνονταν πλήθος πολύχρωμο Αργόσυρτα στενάζοντας δρόμους ανεξερεύνητους όριζε το φεγγάρι. Απόμακρος κυμάτων παφλασμός, γλυκό σπινθήρισμα βλεμμάτων ανέμου ριπές, μέσα από κάμαρες παλιούς φανοστάτες, εξώστες και κατώφλια κτιρίων ενετικών Νύχτα διάστυχτη ψήγματα— ασημιά και χρυσά. Μες τα βαθύσκια καλντερίμια, από τα βάθη του χρόνου πλανιόταν η σιωπή ζωών που τελεύτησαν, φλογών που σβυστήκαν, φράσεων που δεν ειπώθηκαν ανεμοστρόβιλων που πέρασαν άγνωστων μυστικών κρυμένων αδιόρατα σε σπίτια ανδρών επιφανών —περίτεχνα στη λήθη τη μαρμάρινη ωραία στολισμένα. Στο βουητό της θάλασσας του Ιονίου στα μαύρα φύκια που ξεβράζουν οι ακτές του σαν πλησιάζει τρικυμία ανθρώπων ιστορία Πάνω στις γρίζες πέτρες, αθώρητη σφραγίδα. Κέρκυρα - Αιχμαλωσία της Σιωπής

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί, πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπο ύπουλο μισώ κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω. Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσια και κοκό πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο, κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές, σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο. Ακόμα λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ, που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα, κι αυτό που εστοίχισε σε μένανε πληγές θανατερές κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα.( 1933 ) συνέχεια

Τα Πατάρια Τα Πατάρια Πότης Αψεντιού Βάζο με Ορχιδέες Τα Πατάρια... Δεν είναι αλήθεια ότι δεν μ' αρέσαν τα πατάρια κι ας έγραψα το αντίθετο στα " Στέκια " Απεναντίας, πολύ επιθυμούσα αυτές τις συναναστροφές, καιγόμουνα για συζητήσεις φιλολογικές, για συζητήσεις, στην άνεση του χρόνου που ήσυχα κυλά κι ανέμελα. Κι όμως, κλεφτά περνούσα απ' του Λουμίδη, απ' το Μπραζίλιαν, ας πουμε κομισσάριος μισοζαλισμένος ή και σαν σνομπ ζηλεύοντας του Νίκου Καρούζου την ελευθερία, που καθημερινά τον έβλεπα παρόντα, πίσω απ' το κρύσταλλο της βιτρίνας, πάνω από καπνούς τσιγάρων και καφέδων να ονειροπολεί. Και στο Βυζάντιο ποτέ δε μ' άφησε ο ρυθμός μου να στεριώσω και να κάνω ένα ξενύχτι. Σκέφτομαι, αν, όπως συνέβη άλλωστε στην όλη μου ζωή, που κάτι επιθυμίες τέτοιες τις φυλάκιζα, αν, λέγω θα 'τανε καλύτερα, αγκίστρια κι άγκυρες που μ' έδεσαν στα τετριμμένα και πεζά, να τα 'χα αποφύγει. → ( Περισσότερα ) Οι Νταλίκες - Σύνθεση Χρήστ...