Mag.Box

Δανεικός Χρόνος Δάνειος Χρόνος - Ποίηση Δάνειος Χρόνος - Νίκος Φωτόπουλος Στο Ευρετήριο των Χαμένων Ονομάτων Γράφω για εκείνους που δεν γνώρισαν δικαιοσύνη πίνω την θλίψη τους γουλιά γουλιά και με τα ονόματα που χάθηκαν αποκοιμιέμαι Πρόσωπα Σώματα Σάρκες και Οστά. "Στου Χρόνου τα Συρματοπλέγματα" - Νίκος Φωτόπουλος Ποίηση Μια ποίηση κοινωνικής ευαισθησίας, ανοιχτή στο αίτημα της συνύπαρξης, ένα αίτημα απελευθέρωσης του ατόμου που ασφυκτιά από τις χιλιάδες φωνές του σκοταδιού, τους λυγμούς και τα αγκομαχητά μιας ολόκληρης ζωής που επιζητεί να βγει στο φως τους καθαρού ουρανού. Δεν είναι μοναχικό/ατομικό το ποιητικό αίτημα του Φωτόπουλου: αναμετριέται συνεχώς με τις λέξεις «δίχως μεζούρα και ρολόι χειρός». Από το μακρινό Αννόβερο της Γερμανίας η ρεμπέτικη κομπανία Μανδραγόρας - γέφυρα συνένωσης του παλιού με το νέο, δεν αφήνει το παλιό να χαθεί... Πιο παλιό; Εκείνο που πέρασε και δεν γυρίζει, εκείνο που έσβυσε και δεν ξαναχαράζει, εκείνο που υπήρξε ζωντανό στις κα...

Εγκωμη - Κύπρος Σιτάρια - Καρπός ▪ Κάμπος - Στάρι Θάλασσα - Βράχος Ηταν πλατύς ο κάμπος και στρωτός· από μακριά φαινόταν το γύρισμα χεριών που σκάβαν. Στον ουρανό τα σύννεφα πολλές καμπύλες, κάπου κάπου μια σάλπιγγα χρυσή και ρόδινη· το δείλι. Στο λιγοστό χορτάρι και στ' αγκάθια τριγυρίζαν ψιλές αποβροχάρισσες ανάσες· θα 'χε βρέξει πέρα στις άκρες τα βουνά που έπαιρναν χρώμα. Κι εγώ προχώρησα προς τους ανθρώπους που δουλεύαν, γυναίκες κι άντρες με τ' αξίνια σε χαντάκια. Φωτογραφία από Alexas_Fotos από το Pixabay ▪ Ημερολόγιο Καταστρώματος Γ ΄Έγκωμη Συνέχεια Μαγικό Κουτί :..Γ. Σεφέρης, Ημερολόγιο Καταστρώματος Γ΄- Έγκωμη..: 💦

Παλιά αρχοντικά της Ξάνθης Αρχοντικό Δημητρίου Χασιρτζόγλου - Ξάνθη Αρχοντικό Δημητρίου Χασιρτζόγλου - Ξάνθη Αρχοντικό Χασιρτζόγλου Πρόκειται για δύο όμοια κτίρια στη παλιά πόλη της Ξάνθης, όπου στεγαζόταν η οικογένεια του επιφανούς υφασματέμπορου της Ξάνθης Δημητρίου Κ. Χασιρτζόγλου. Πρόκειται για συγκρότημα δύο κτιρίων ένα κύριο και ένα βοηθητικό. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής του περασμένου αιώνα της περιοχής, με ισορροπία στη διάπλαση των όγκων, καθαρότητα των αρχιτεκτονικών μορφών και σαφήνεια των επί μέρους καθαρά νεοκλασικών μορφολογικών στοιχείων καθώς και των στοιχείων της τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Η ιστορία του κτιρίου Δεν είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία κατασκευής του αρχοντικού Χασιρτζόγλου. Η ανέγερσή του θα πρέπει να τοποθετηθεί στο τέλος του 19ου αιώνα, κατά παραγγελία της οικογένειας Χασιρτζόγλου, μια από τις σημαντικότερες οικογένειες την εποχή εκείνη στην Ξάνθη. Από το 1925, αγοράστηκε από τη Τράπιεζα Αθηνών και με τη συγχώνευση με την ...

Χάρτης Α΄νομού Ξάνθης αρχική Πηγή Χάρτης B΄ νομού Ξάνθης, αρχική Πηγή Χάρτης πόλης Ξάνθης

Παλιά Χρόνια... Ξάνθη Παλιά πόλη Παλιά Ξάνθη - Φούρνος Ζωγραφικό έργο Ξάνθη - Ζωγραφικό έργο (...) Γύριζε αργά το βράδυ, πιωμένος, παραπατώντας και σέρνοντας τα βήματα του στα καλντερίμια, επιστρέφοντας από κάποιο από τα λαϊκά μαγαζιά που ήταν κοντά στον σταθμό - τα "ρεμπετάδικα" τα έλεγαν - συνήθως από του Χατζησταύρου. Τότε δεν υπήρχε η ταβέρνα σαν διασκέδαση. Εκτός από τα λιγοστά εστιατόρια -"ζυθεστιατόρια" ονομάζονταν- κι ένα ονομαστό ήταν το " Θεσσαλία ", υπήρχαν και τα προαναφερθέντα ρεμπετάδικα και η πιο γνωστή ταβέρνα - καπηλειό από αυτά τα λιγοστά, ήταν του Χατζησταύρου - που εκεί όμως πήγαινε κόσμος "παρακατιανός" καθώς έλεγε η Άννα: Εργάτες, μαστόροι απ' την Ήπειρο, Τούρκοι μεροκαματιαρήδες, αλλά και φτωχοί πρόσφυγες - υπήρχαν πολλοί σ' εκείνα τα μέρη, φερμένοι απ' τις κοντινές ακτές της Σμύρνης και του Αϊβαλιού.  Εκεί λοιπόν, απ' το παλιό γραμμόφωνο ακουμπισμένο σε μια καρέκλα κοντά στο παράθυρο με τα ξύλινα ...

Ήθη και Έθιμα... Παλιά Ξάνθη (Ζωγραφική) Ο Μπεκρής Εντουάρ Μανέ Πότης Αψεντιού (...) Γύριζε αργά το βράδυ, πιωμένος, παραπατώντας και σέρνοντας τα βήματα του στα καλντερίμια, επιστρέφοντας από κάποιο από τα λαϊκά μαγαζιά που ήταν κοντά στον σταθμό - τα "ρεμπετάδικα" τα έλεγαν - συνήθως από του Χατζησταύρου . Τότε δεν υπήρχε η ταβέρνα σαν διασκέδαση. Εκτός από τα λιγοστά εστιατόρια -"ζυθεστιατόρια" ονομάζονταν- κι ένα ονομαστό της εποχής, ήταν το "Θεσσαλία", υπήρχαν και τα προαναφερθέντα ρεμπετάδικα και η πιο γνωστή ταβέρνα - καπηλειό, από αυτά τα λιγοστά, ήταν του Χατζησταύρου - που εκεί όμως πήγαινε κόσμος "παρακατιανός" καθώς έλεγε η Άννα: Εργάτες, μαστόροι απ' την Ήπειρο, Τούρκοι μεροκαματιαρήδες του Μπαλούκ, αλλά και φτωχοί πρόσφυγες - υπήρχαν πολλοί σ' εκείνα τα μέρη, φερμένοι από τις κοντινές ακτές της Σμύρνης και του Αϊβαλιού Εκεί λοιπόν, απ' το παλιό γραμμόφωνο ακουμπισμένο σε μια καρέκλα κοντά στο παράθυρο με τα ξ...

Η Ξανθούλα  Την είδα την ξανθούλα, την είδα 'ψες αργά Που εμπήκε στη βαρκούλα να πάει στην ξενητειά. Εφούσκονε τ' αγέρι λεπτότατα πανιά Ωσάν το περιστέρι που απλώνει τα φτερά Εστέκονταν οι φίλοι με λύπη με χαρά Και αυτή με το μαντίλι τους αποχαιρετά. Και το χαιρετισμό της εκοίταγα κι εγώ Ως που η πολλή μακρότης Μου το 'κρυψε κι αυτό Σ' ολίγο, σ' ολιγάκι Δεν ήξερα να πω αν έβλεπα πανάκι ή του πελάγου αφρό  Και αφού πανί, μαντίλι Εχάθη ς' το νερό Εδάκρυσαν οι φίλοι Εδάκρυσα κ' εγώ Δεν κλαίγω για τη βαρκούλα Δεν κλαίγω τα πανιά Μόν' κλαίω για την Ξανθούλα Που πάει στην ξενητειά. Διονύσιος Σολωμός, 1828, Η Ξανθούλα —( Αρχική ) Δημοσίευση