31 Οκτ 2009

Ο Μανδραγόρας χρόνος


Από το μακρινό Αννόβερο της Γερμανίας η ρεμπέτικη κομπανία Μανδραγόρας - γέφυρα συνένωσης του παλιού με το νέο, δεν αφήνει το παλιό να χαθεί... Πιο παλιό; Εκείνο που πέρασε και δεν γυρίζει, εκείνο που έσβυσε και δεν ξαναχαράζει, εκείνο που υπήρξε ζωντανό στις καρδιές των ανθρώπων που έχουν φύγει πια.
Η Ξένια, ο Άρης, ο Νιόνιος, η Φωτεινή - ατέλειωτη η λίστα ονομάτων τελευταία προστέθηκε και εκείνο της υπέροχης Έλλης Παππά, άραγε εκεί που είναι ακούνε πια, βλέπουν πια, γεύονται πιά;

Εμείς συνεχίζουμε σ' αυτή την σκυταλοδρομία - το παλιό να εναλάσσεται με το νέο κ.ο.κ. αλλά διαρκώς ξεχνάμε πως όλα αυτά που μας διακατέχουν κι αυτά, μια μέρα θα χαθούν για να τα συνεχίσει ένας άλλος Μανδραγόρας... Προφανώς αυτός ο Μανδραγόρας είναι ο Αιωνόβιος, ο Χρόνος, ο Πανδαμάτωρ, ο Ανελέητος, ο Αδυσώπητος, που κυλά και μέσα του όλα υπάρχουν...