Mag.Box

Κοσμάς Πολίτης - Στου Χατζηφράγκου Συνοικία Χατζηφράγκου - Σμύρνη Στου Χατζηφράγκου - Κοσμάς Πολίτης Cosmas Politis - At Hatzifragou Κοσμάς Πολίτης (1888-1974) Τέλος πάντων, κάτι πρέπει ν' αγαπάει κανείς σ' αυτό το κόσμο. Μπορείς να ζήσεις δίχως να σ' αγαπάνε, μα όχι δίχως ν' αγαπάς —Κοσμάς Πολίτης "Στου Χατζηφράγκου" Στο βιβλίο πρωταγωνιστής είναι η Σμύρνη, η πατρίδα του συγγραφέα, που έχει πια καταστραφεί. Άλλωστε η έκδοση συμπίπτει με τα σαράντα χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή και μοιάζει με μνημόσυνο. Δεν περιγράφεται όμως η πτώση ούτε η καταστροφή της αγαπημένης πόλης, αλλά η ακμή της, με κέντρο μια γειτονιά με Έλληνες του Χατζηφράγκου .  Στην Ερόικα , καθώς και Στου Χατζηφράγκου , το σκηνικό αποτελούν σύνθεση στοιχείων από υπαρκτές πόλεις (κυρίως, όπως λένε οι μελετητές, της της Πάτρας και της Σμύρνης αντίστοιχα, όπου έζησε ο συγγραφέας), Στου Χατζηφράγκου , ο Πολίτης χρησιμοποιεί, ακόμη και στον τίτλο, πραγματικές τοποθεσίες και περιστατικά Ο σκοπ...

Στην Ιαπωνία με τον καλόγερο Geisha & Cat ⇱ 🏯 In Japan with the monk (...) —Κι έπειτα έρχεται ο πιο δύσκολος, ο πιο μυστικός, ο ανώτατος κήπος που δεν έχει μήτε δέντρα μήτε πέτρες μήτε ιδέες. —Αγέρα μονάχα; —Μήτε αγέρα. —Και πως λέγεται αυτός ο κήπος; —Βούδας. Βούδας! Η λέξη έπεσε σκοτεινή και γλυκιά σα στάλα μέλι. Δεν ένιωσα ποτέ στη ζωή μου μια ευτυχία τόσο γαλήνια και έντονη. "Ο Θεός είναι σκιρτημός καρδιάς και ήπιον δάκρυ" - αυτός ο λόγος του Βυζαντινού μυστικού γλίστρησε μέσα στο στήθος μου και το γέμισε βεβαιότητα. Είχα μακάρια βυθιστεί στο μηδέν του Θεού.Μια μακαριότητα ασάλευτη και τέλεια. Αυτό είναι η αθάνατη ζωή; Κανείς δεν τη ξέρει! Μα κείνη τη στιγμή, σ' αυτόν τον κήπο της μοναξιάς, σαν έντομο πιασμένο στο κεχριμπάρι, ένιωθα να με ποτίζει μια ακίνητη ευδαιμονία.  Και ξαφνικά,τη στιγμή την πιο αναπάντεχη, μόλις ο καλόγερος άφησε να πέσει από τα χείλη του η λέξη Βούδας, αυτή η βραχνή και κραυγή που ξέσκισε την καρδιά μου: Βοήθεια ! Ο καλόγερος είχε χαθεί...

Βρυσάκι μια χαμένη συνοικία Άρτεμις Χατζηγιαννάκη - Βρυσάκι, Πλάκα ⛲ Vrysaki a lost neighbourhood Άρτεμις Χατζηγιαννάκη "Βρυσάκι" Αναζητώντας τη χαμένη συνοικία H εικαστικός Άρτεμις Χατζηγιαννάκη και ο δημοσιογράφος - συγγραφέας Νίκος Βατόπουλος παρουσίασαν την έκθεση με τίτλο " Βρυσάκι Αναζητώντας τη χαμένη συνοικία " στο μουσείο "Λουτρό των Αέρηδων". Η έκθεση αυτή ανέδειξε την ανθρωπογεωγραφία της παλιάς χαμένης συνοικίας των Αθηνών η οποία βρισκόταν στον χώρο που καταλαμβάνει σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Αγοράς. Το "Βρυσάκι" απαλλοτριώθηκε και κατεδαφίσθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 για τις ανάγκες των ανασκαφών που διηύθυνε η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών αλλιώς γνωστή ως Αμερικανική Αρχαιολογική Εταιρεία. A ντικείμενα από τις συλλογές του Μουσείου συνδιλέγονται με τις υδατογραφίες (aquarelles) της εικαστικού Αρτέμιδος Χατζηγιαννάκη, με σκοπό να ζωντανέψουν πτυχές από την καθημερινότητα στο Βρυσάκι και την ευρύτερ...

Έξι νύχτες στην Ακρόπολη Ακρόπολις - Καρυάτιδες, Ερεχθείον 🌕 Six nights at Acropolis Νύχτες και μέρες, έργα και ημέρες στην προπολεμική Αθήνα: Όταν η καθημερινότητα ανυψώνεται σε ένα σουρεαλιστικό τοπίο παύει να είναι μονότονη και σκονισμένη αποκτά τη μαγεία ενός απίστευτου μύθου που με λαχτάρα προσμένεις να φθάσεις στο τέλος του το οποίο θα είναι κι αυτό ακατανόητο αλλά άκρως γοητευτικό όπως άλλωστε όλη η ιστορία... Γιώργου Σεφέρη νεανικές περιπλανήσεις σε ένα εσώτερο εγώ. Έξι νύχτες στην Ακρόπολη Από τα νεανικά έργα του Γιώργου Σεφέρη ξεχειλίζει από τον πλούτο των συναισθημάτων ενός νέου του Στράτη που με την παρέα του περνούν τα βράδια στην Ακρόπολη και όχι μόνον. Μια μπερδεμένη ετερογενής παρέα με κοινό χαρακτηριστικό την ιδιομορφία ή και την εκκεντρικότητα των χαρακτήρων όλοι πάντως διαποτισμένοι από την ποιητική διάθεση που φέρνει η νεανικότητα και η αναζήτηση της ομορφιάς της ζωής που χρειάζεται πολλές φορές να σκύψεις μέσα στη μελαγχολία και την απογοήτευση για να τη βρεις...

Το Ευχαριστημένο (οι δικοί μου άνθρωποι) Η Μαρίνα Καραγάτση με τον πατέρα της Μ. Καραγάτση The Pleased Το Ευχαριστημένο ή "Οι δικοί μου άνθρωποι" Το Ευχαριστημένο - Μαρίνα Καραγάτση Η Μαρίνα Καραγάτση δανείζεται τα λόγια προσφιλών της προσώπων και τους ξαναδίνει φωνή. Με τρεις παράλληλους μονολόγους μιας ανοιξιάτικης μέρας του 1950 και ένα θεατρικό μονόπρακτο μιας ανοιξιάτικης μέρας του 2006 αναπλάθει βιώματα και ενδόμυχους συλλογισμούς του Καραγάτση, του αντιπροσωπευτικότερου ίσως συγγραφέα της γενιάς του, της Λασκαρώς, καρτερικής και δυνατής υπηρέτριας του σπιτιού, και της γιαγιάς Μίνας, μιας αρχόντισσας της Άνδρου. Σιωπηλή, αλλά διαρκώς παρούσα, η μητέρα της - η Νίκη Καραγάτση, η ζωγράφος που παραμένει με την ευαισθησία και τους χαμηλούς της τόνους πάντα επίκαιρη. Μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας ξαναζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή. "Το Ευχαριστημένο" - Μαρίνας Καραγάτση εκδ. Άγρα 🥰 😞 Η Μαρίνα Καραγάτση κόρη του συγγραφέα Μ. Καραγάτση και της ζωγράφου Νίκ...

Ναζλί - Μικρά Ασία Κάνιστρο με φρούτα και λουλούδια - Φώτης Κόντογλου Nazli - Asia Minor Πεδιάδα Μαιάνδρου ποταμού - Μικρά Ασία Ναζλί Το Ναζλί είχε μεγάλες εκτάσεις καλλιεργημένες στην πεδιάδα του Μαιάνδρου. Κυρίως φυτείες από βαμβάκι. Το Ναζλί ήταν εμπορικώτατη κωμόπολη. Έρχονταν πολλοί ξένοι απ' τη Σμύρνη και εμπορεύονταν βαμβάκι, σύκα, βελανίδια. Είχε δύο εργοστάσια που κατεργάζονταν το βαμβάκι. Ιδιοκτήτες των εργοστασίων ήταν Έλληνες και δούλευαν σ' αυτά Τουρκάλες, Ελληνίδες και Αρμένισες. Επίσης είχε και εργοστάσιο κατεργασίας της Γλυκόζης που είχε Άγγλους ιδιοκτήτες που ονομάζονταν Φόρμεζ. Όμως τελευταία είχε σταματήσει. Είχε όμορφα σπίτια το Ναζλί στον Κεντρικό δρόμο. Με τον καιρό γινόταν όλο και μεγαλύτερο. Χτιζόνταν σπίτια μεγάλα με νεώτερα σχέδια και με όλα τα κομφόρ. Είχε κινηματογράφο, Τράπεζες, Σχολεία, Κέντρα διασκεδάσεως. Εκκλησίες υπήρχαν δύο - ο Άγιος Νικόλαος, που ήταν στον κεντρικό δρόμο και ο Άγιος Κων/νος πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή που δεν ήταν παλιά εκκ...

Λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνος Λιτανεία Αγίου Σπυρίδωνος - Κέρκυρα Saint Spyridon Procession - Corfu Κέρκυρα - Ενετοκρατία Η λιτανεία του Μεγάλου Σαββάτου είναι η αρχαιότερη από τις λιτανείες του Αγίου Σπυρίδωνος και ανάγεται στα μέσα του 16ου αιώνα όταν φοβερή έλλειψη σταριού ταλαιπωρούσε το νησί, καθώς οι άσχημες καιρικές συνθήκες εμπόδιζαν τον εφοδιασμό του. Μόνο το πρωί του Μ. Σαββάτου σταράδικα καράβια έφτασαν στο λιμάνι δίνοντας τέλος στην ταλαιπωρία. Η άφιξη των πλοίων αποδόθηκε σε θαυματουργή επέμβαση του Αγίου, ο οποίος καθοδήγησε τους κυβερνήτες για να έλθουν στην Κέρκυρα αντί να κατευθυνθούν στον αρχικό προορισμό τους. Είναι άγνωστος ο ακριβής χρόνος καθιέρωσης της λιτανείας καθώς η πρώτη επίσημη μαρτυρία ανάγεται στα 1753. Ο Βροκίνης βασιζόμενος σε απόφαση της Ενετικής Διοίκησης να χτιστούν δημόσιες σιταποθήκες το 1553, υποθέτει ότι η λιτανεία θα έγινε για πρώτη φορά πριν τη χρονολογία αυτή. Το 1574 οι Βενετσιάνοι απαγόρευσαν την περιφορά των ορθοδόξων επιταφίων την Μ. Παρασ...